أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)

644

تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")

در اين هنگام شمارى از خرابكاران از قبايل زبيد و بشر و معبد « 1 » و سليم ، « 2 » شروع به افساد كرده ، امنيّت راه‌ها را از ميان بردند و به كاروان‌هايى كه در رمضان سال 1300 ميان جده و مكه حركت مىكردند ، دستبرد زدند . شريف عون ، سپاهى را براى تأديب آنان فرستاد ، و آنان را كه به عسفان گريخته بودند ، تعقيب كرده ، مورد حمله قرار داد و به اطاعتشان درآورد . در اين وقت ، به سال 1304 شيخ احمد زينى دحلان نويسندهء كتاب خلاصة الكلام درگذشت . به لحاظ سياسى هم بار ديگر اختلاف ميان عون و والى ترك آغاز شد كه به حدود قدرت آنان بر مىگشت . دولت ، عثمان پاشا را عزل كرده به جاى او حسين جميل پاشا را منصوب كرد . در سال 1304 عون ، على بن موسى بغدادى ، امين ماصيه لى و محمد السعدى را دستگير كرده ، به بيرون از اين ديار تبعيد كرد . « 3 » پس از آن ، على ابراهيم عجيمى و عبداللَّه كردى امام شافعىها ، شيخ احمد بن شيخ عبداللَّه فقيه‌ظ يكى از امامان مسجد ، و شيخ على زين العابدين هنديه را دستگير كرده آنان را نيز تبعيد كرد . گفته مىشد كه آنان با عثمان پاشا در ارتباط بودند . ابتدا آنان از اين كار منع شدند كه پذيرفتند ، اما بار ديگر با والى جديد كه به تازگى آمده بود مرتبط شدند و اين بار ، امير آنان را تبعيد كرد . وى همچنين شيخ عبدالرحمن شيبى را از وظيفهء سدانت كعبه عزل كرده ، او را به الهدا تبعيد كرد . وى در آنجا ماند تا مرد و به جاى وى شخص ديگرى از آل شيبى به آن منصب ، منصوب گرديد . زمانى كه داستان اين تبعيدها به دربار عثمانى رسيد ، با آن مخالفت كرده ، اجازه داد

--> ( 1 ) . اينها سه تيره از قبيلهء حرب هستند ( عاتق ) . ( 2 ) . بنو سليم بن منصور ، يك قبيلهء قيسى مشهور است ( عاتق ) . ( 3 ) . إفادة الأنام ، خطى .